Taste the waste is een documentaire van Valentin Thurn. We gooien net zo veel voedsel weg als we opeten. Van elke twee kroppen sla en aardappels belandt er één in de vuilnisbak, nog voordat ze de consument bereiken. Waarom worden de hoeveelheden weggegooid voedsel steeds groter.
Taste the waste laat zien dat het ook anders kan. Er komen mensen aan het woord die deze ongelooflijke verspilling een halt willen toeroepen.
http://www.nederland2.nl/programmas/1469-taste-the-waste/uitzending/6983?gids=true
maandag
“Kopen, gebruiken, weggooien en weer opnieuw beginnen: mantra van de wegwerpmaatschappij.” (Trouw 2 mei 2006)
Wij leven in een wegwerpmaatschappij. Het gaat niet alleen om verpakkingsmaterialen maar ook om producten die we na een korte tijd weer vervangen door een betere, snellere of modieuzere versie. De grondstoffen raken op maar we gaan gewoon door.
Het gaat om een instelling, spullen worden niet meer gerepareerd want dat is te duur of kost teveel tijd. Op mijn werk zeg ik regelmatig tegen klanten als hun camera kapot is “het is goedkoper om een nieuwe te kopen” Eerst onderzoekskosten ongeveer € 50 en dan het binnen werk, lens vervangen of software updaten dan zit je zo op € 150,-. Want de lonen voor de mensen van de reparatie service zijn hoger als de lonen in de derde wereld landen waar veel spullen gemaakt worden. Dat is toch te absurd voor woorden gooi maar weg en koop een nieuwe. En wat we weggooien dumpen we vaak ook weer in de 3de wereld landen.
Het gaat om een instelling, spullen worden niet meer gerepareerd want dat is te duur of kost teveel tijd. Op mijn werk zeg ik regelmatig tegen klanten als hun camera kapot is “het is goedkoper om een nieuwe te kopen” Eerst onderzoekskosten ongeveer € 50 en dan het binnen werk, lens vervangen of software updaten dan zit je zo op € 150,-. Want de lonen voor de mensen van de reparatie service zijn hoger als de lonen in de derde wereld landen waar veel spullen gemaakt worden. Dat is toch te absurd voor woorden gooi maar weg en koop een nieuwe. En wat we weggooien dumpen we vaak ook weer in de 3de wereld landen.
vrijdag
de romantiek van het bestaan
Vroeger....
Kermis mensen worden al generaties lang met de nek aan gekeken en natuurlijk komt de slechte naam ergens vandaan. Maar de manier van leven had wel z'n charme en het was altijd feest als er kermis stond.
Het is knokken voor je rechten en je gelijk, de regels verstrakken en in de toekomst wordt het misschien nog wel moeilijker.
Ik denk dat als je er eenmaal inzit je niet zomaar je leven omgooit, je hebt een vak geleerd en je leeft voor je werk. Daarbij heb je nooit een thuis gehad. Voor jezelf kan je het niet meer veranderen maar wel voor je kinderen kan je nog mee bouwen aan een toekomst.
Kermis mensen worden al generaties lang met de nek aan gekeken en natuurlijk komt de slechte naam ergens vandaan. Maar de manier van leven had wel z'n charme en het was altijd feest als er kermis stond.
Het is knokken voor je rechten en je gelijk, de regels verstrakken en in de toekomst wordt het misschien nog wel moeilijker.
Ik denk dat als je er eenmaal inzit je niet zomaar je leven omgooit, je hebt een vak geleerd en je leeft voor je werk. Daarbij heb je nooit een thuis gehad. Voor jezelf kan je het niet meer veranderen maar wel voor je kinderen kan je nog mee bouwen aan een toekomst.
dinsdag
Donderdag
Het begint vorm te krijgen in mijn hoofd, voorlopig maar eens met de videocamera op pad. Kijken of ik daarmee beter de lijn van het verhaal te pakken kan krijgen.
Ik wil de verhalen die hij in de auto verteld gaan vast leggen.
Verhalen over hoe het was maar vooral over hoe het nu in zijn ogen verder zal gaan.
De kermis zal nooit ophouden te bestaan maar ik denk dat de vorm als zodanig niet mee gaat naar de volgende generatie. Er zijn te veel veranderingen gaande in de wetgeving en die halen de romantiek er een beetje vanaf.
Ik wil de verhalen die hij in de auto verteld gaan vast leggen.
Verhalen over hoe het was maar vooral over hoe het nu in zijn ogen verder zal gaan.
De kermis zal nooit ophouden te bestaan maar ik denk dat de vorm als zodanig niet mee gaat naar de volgende generatie. Er zijn te veel veranderingen gaande in de wetgeving en die halen de romantiek er een beetje vanaf.
vrijdag
kermis
De kermis is ons oudste volksvermaak, een cultuurgoed dat zich door de eeuwen heen heeft weten te handhaven tot de dag van vandaag. Natuurlijk is er veel veranderd. De kermis uit de middeleeuwen, met kwakzalvers en kiezentrekkers, werd grootser en meer uitgebreid. De markt, het circus en de dierentuin, allen ontstaan op de kermis, vonden hun eigen weg in dorp en stad. Elektriciteit, fotografie, film: 19de eeuwse uitvindingen, voor het eerst gepresenteerd op de kermis, zijn nu gemeengoed voor iedereen. Kermis is levende cultuurhistorie, nog steeds. Met unieke attracties, gebracht door unieke mensen. De kermisexploitant is als ondernemer met een mobiel familiebedrijf nergens mee te vergelijken. Want al blijft de kermis als fenomeen altijd bestaan, niets is zo veranderlijk als de kermis zelf.(bron: Kermis van toen)
donderdag
romantiek
Het is moeilijk de schoonheid van het vak en de manier van leven te laten zien, als ze er zelf niet meer van kunnen houden. Ze willen een betere toekomst voor hun kinderen misschien wel een buiten de kermis. en dat na 3 generaties kermis bedrijf dat doet pijn.
Abonneren op:
Posts (Atom)